Kadın Yönetmenlerin Yükselişi: Festival Sonrası Ne Oluyor?

Son beş yılda uluslararası festivallerde Türkiye’den seçilen ilk filmlerin önemli kısmı kadın yönetmenlere ait. Ancak aynı isimlerin ikinci filmleri çok daha yavaş çıkıyor.

İkinci film eşiği

İlk filmde destek fonları, kısa film ödülleri ve kişisel ağlar işliyor. İkinci filmde bütçe büyüyor, ortak yapım gerekiyor ve karar süreci kurumsallaşıyor. Bu geçişte kadın yönetmenlerin erişimi sınırlı kalıyor.

Finansman haritası

• Ulusal destek fonları: başvuru sayısı yüksek, bütçe payı düşük
• Avrupa ortak yapım fonları: ortak yapımcı bulmayı gerektiriyor
• Platform ön satışı: tür filmine yöneliyor, auteur anlatıya mesafeli

"İlk filmim bir hikâyeydi, ikinci filmim bir şirket kurma süreci oldu."

Setin değişimi

Görüştüğümüz yönetmenlerin ortak vurgusu, çalışma koşulları: 12 saatlik çekim günü, çocuk bakımı olmayan takvimler ve uzun lokasyon dönemleri. Bazı yapımlar bu yüzden sekiz saatlik çekim günü modelini deniyor.

Ne işe yarıyor?

Mentörlük programları, yazım atölyeleri ve ortak yapım pazarlarına erişim bursları ölçülebilir fark yaratıyor. Kota tartışmasından çok, finansmana erişimin tasarımı belirleyici.